‘n Queeste naar God in de stad: Een christelijke identiteit in Amsterdam

21:32

Een tijd geleden keek ik op mijn weg naar bestemming flink dromerig naar buiten. Ik kijk wel vaker dromerig, maar die dag was anders. Gelukkig zat ik toen in de bus en niet achter het stuur. Ik zag in een andere bus, een GVB bus, een chauffeur met een enorme baard. Het leek wel de baard van de Sinterklaas. Ik moest meteen denken aan de discussie over de GVB trambestuurder die een kruisje om zijn nek droeg als teken van zijn christelijk geloof. Later op de dag ben ik gaan googelen en kwam terecht op de website van Netwerk. Volgens die berichtgeving zou de GVB trambestuurder geen ketting mogen dragen, omdat het openbaar vervoer in Amsterdam een professionele uitstraling moet hebben. De GVB medewerkers mogen dus geen sieraden om. Een hoofddoek van een moslima valt niet onder deze categorie en is dus geen discussiepunt. Deze trambestuurder, een gevluchte Egyptenaar, was natuurlijk teleurgesteld dat hij niet op zijn manier kon laten zien dat hij christen was. Niet in Egypte en zelfs niet in Nederland.

Tour Amsterdam

Toen ik van de bus naar de tram overstapte (tram vijf om precies te zijn) kreeg ik een tour door Amsterdam. Het is de stad waarin ik geboren ben, het is de stad waarin ik woon. Ik heb een huisje met een tuin in deze stad, een redelijke huur en ik ben in minder dan een kwartier op Centraal Station met de fiets. Ik ben er dolgelukkig mee en dat maak ik graag kenbaar. Zij het in mijn conversaties met de mensen om mij heen of op internet via sociale media (Facebook & Twitter). Enfin, ik zat in de tram. Toen ik uit het raam keek, vielen de vlaggen van de Gay Pride langs de weg mij op. Amsterdam is de eerste stad waar een homohuwelijk heeft plaats gevonden. Hiermee lijkt er eveneens een huwelijk te zijn gesloten met de stad en mensen die op het zelfde geslacht vallen. De Gay Pride vlaggen bleven mij opvallen van het Centrum tot aan Amsterdam Zuid. Mijn mening over homo’s en lesbiennes staat nu niet ter discussie. Ik was alleen verbaasd over de vlaggen die overal langs de weg stonden. De tour in Amsterdam werd vervolgd en de tram ging langs een winkel Sinner. De brillencollectie die ik zo kon zien, weliswaar zonder bril, zag er echt goed uit. Ik noem het: ‘winkelwaardig’. De klant wordt door de uitstraling van de winkel naar binnen gelokt. Toch werd mijn aandacht getrokken door het woord Sinner. Oké, wij zijn allemaal zondaren, mensen die dagelijks iets fouts doen. Ik zou verwachten dat iemand met beter zicht, geen ‘sinner’ meer is, maar zich heeft bekeerd. Ik zocht naarstig naar een tegenhanger in de winkelstraat; waar is de winkel ‘Believer’ gebleven? Mijn oog viel op de Three Sisters, een bekend begrip voor mensen die wel eens een drankje doen in Amsterdam. De naam heeft eerder nooit zoveel indruk op mij gemaakt. “The Three Sisters in what? In Faith?” Deze zusters kwamen niet bepaald christelijk over.

De stad onder de loep

Op mijn terugweg, van Zuid naar het Centrum, zag ik Church staan in de Kerkstraat. Ik kende het niet, maar ik was wel aangenaam verrast. Wat leuk dat nou juist in deze buurt er een ‘church’ was. Maar helaas. Na wat afzoeken op het internet zag ik dat het een Gay uitgaansgelegenheid is. Zucht. Het lijkt er op dat iedereen iets in het openbaar van zichzelf kan laten zien: sympathie voor Sinterklaas door het hebben van een super lange baard, het dragen van een hoofddoek uit liefde voor Allah, de vele vlaggen van de Gay Pride langs de weg, de aantrekkelijke brillen voor zondaren, de Drie Geliefde Zusters die wel van een Bloody Mary houden en de Kerk voor de roze volgelingen. Begrijp mij niet verkeerd, ik heb respect voor de mens, ongeacht geloof, geaardheid of iets anders dat afwijkt van mijn eigen identiteit. Ik kan me daarom ook goed voorstellen dat iedereen het fijn vindt om iets van zichzelf terug te zien in de stad. Herkenning en erkenning. Ik ben christen, zeker niet suf en stoffig en geniet van het leven. Dit beeld wil ik in Amsterdam en omstreken (1) zien en (2) laten zien. Moet ik met een loep door de stad om het te zien? Ik hoop van niet. Om het te laten zien, moet ik erover schrijven. Zowel punt één als twee vergen van mij een actieve houding en een transparant leven. Ik ben daarom een queeste voor mezelf gestart. Waar in mijn omgeving zie ik mijn christelijke identiteit terug komen? Wat doe ik er zelf aan? Wat kan ik zelf doen om meer kenbaarheid te geven aan een christelijke lifestyle? Mijn zoektocht is begonnen!Dit artikel ‘n Queeste  (zoektocht) naar God in de stad verscheen eerder in de zomer van 2010.

Aanbevolen post

Do not be afraid (Gedicht)

Dit gedicht heeft slechts een korte introductie nodig. Nog voor de feestdagen in 2013 viel mijn oog op de Bijbeltekst: “But the angel ...

Follow by Email

Magazine Faith

Manlief en ik over multiculti love in Faith

Copyright

Niets wat is gepubliceerd op de website of onder het domein van NEWS OF PEACE valt, mag worden verveelvoudigd, opgeslagen in een geautomatiseerd gegevensbestand en/ of openbaar gemaakt in enige vorm of op enige wijze, hetzij elektronisch, mechanisch, door fotokopieën, opnamen of op enige andere manier zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van NEWS OF PEACE. © Alle rechten voorbehouden. (2010 – 2016)