“Alles wat me lief is…”

13:41


Ik houd eigenlijk helemaal niet van reclames. Het gaat vaak toch over onzin. Daarnaast probeert de producent van de reclame ongevraagd in te spelen op mijn emoties. Als dat niet genoeg is, heb ik het gevoel dat reclames worden gebruikt om mijn denkbeeld te veranderen. Alles wordt ingezet, zodat jouw keus ‘positief’ door de reclame wordt beïnvloed.

Een goede plek

Ik doe er alles aan om de reclamewereld te vermijden. Op weg naar mijn werk werd mijn aandacht toch getrokken door een enorm reclamebord. “Alles wat me lief is in de beste handen. Mijn service.” Het opgewekte kind wordt opgetild door haar lieve moeder (zo schattig). De auto staat bij de glimlachende monteur van de autoproducent. Alles is goed op zijn of haar plek.



Reclame voor de beste handen

Door dit reclamebord moest ik aan het volgende denken: hoe zit het met onze levens? In wiens handen leggen wij onze kostbaarste bezit? Wie heeft de beste handen? Als je niet gelooft, daag ik je uit om in ieder geval bij God langs te gaan. Onderzoek of Hij voor jou de beste handen heeft. Uit ervaring kan ik zeggen dat ik God Zijn liefde en bescherming voel. In Zijn handen voel ik me veilig. Er zijn momenten en situaties die mij naar beneden proberen te trekken. Het is net alsof de zwaartekracht een zuigende werking naar beneden heeft. Soms verlies ik me in die momenten als ik uit eigen kracht naar de oplossing zoek. Gelukkig mag ik altijd terug keren naar de palm van Zijn hand. In Zijn hand is mijn ziel veilig… wat er ook gebeurt. Geloof. ♥

Hij was echt moeilijk…

13:39

Deze week start opnieuw het project Matties in The Mall in Den Haag.* Jongeren tussen de twaalf en achttien jaar krijgen een maatje of mentor. Een maatje is een vrijwilliger die ervoor kiest om betrokken te zijn bij het leven van een tiener. De maatjes worden eerst getraind. Ik was zelf zo een maatje. De omschrijving van de tiener was als volgt: een jongen, half Nederlands, half Surinaams en ‘moeilijk’. Ze zochten eigenlijk een manspersoon. Omdat ik Surinaamse ben, moest dat voor enige connectie zorgen. Mijn omgeving vond dat ik het al druk genoeg had. Ik kon ze geen ongelijk geven. Toch wilde ik graag een maatje voor deze persoon zijn. We noemen hem voor het gemak Vincent. Wie zou anders een maatje voor Vincent zijn? Het project was al begonnen en ze hadden nog steeds geen maatje voor hem gevonden!


Nobele ideeën

Kon ik door een maatje te zijn Gods liefde laten zien? Het idee om Gods liefde uit te stralen, motiveerde mij. Daarnaast kon ik op de middelbare school extra studiepunten behalen voor mijn naschoolse activiteiten. Uiteindelijk heb ik dat laatste nooit aangevraagd. Een maatje zijn, klinkt heel nobel, maar…. Vincent was moeilijk. Hij wilde niets doen, want tieners vinden niets leuk. Hij wilde niet luisteren, want dat deed hij thuis ook niet. Hij had nooit iets te melden, want waarschijnlijk dacht hij: “Naomi snapt er toch niets van”. Tieners hebben het moeilijk. Zij zitten namelijk in een verwarrende overgang van kind naar jongvolwassen zijn. Vincent had nog ‘extra stuff’. Hij kwam uit een gebroken gezin. Hier heb ik gezien hoe belangrijk de lessen discipline en respect in de opvoeding zijn. Vincent moest eveneens leren omgaan met een lichamelijk beperking. Hij zal nooit zijn toenmalige droomberoep kunnen uitvoeren.

Behaalde doelen

Aan het eind van het project kon ik wel stellen dat Vincent was veranderd. Hij hield zich meer aan zijn afspraken, hij behandelde mij met respect en we hadden echt gesprekken. Vincent ontdekte wat hij graag wilde doen, hij leerde dat naar mij te communiceren en hij werkte aan zijn doel! Ik mocht hem helpen. Elke week kregen we namelijk wat ‘zakgeld’ en dat hebben we gespaard. Hij wilde namelijk graag een keer karten en dat hebben we uiteindelijk ook gedaan!

De verandering

Jaren later kwam ik Vincent tegen. Hij was groter, zowel in de lengte als in de breedte. Ik moest toen naar boven kijken tijdens ons gesprek. Zijn groeispurt zorgde ervoor dat ik een stuk kleiner ben geworden dan hij is. Size doesn’t matter. Vincent was beleefd toen hij met mij sprak. Ik besefte dat hij mij ook heeft veranderd. Hij had mijn vaardigheden getest en verfijnd. Hij had mijn inzicht in de belevingswereld van de tieners vergroot. Ik heb meer begrip voor jongeren uit gebroken families. Ik zal nooit daadwerkelijk weten hoe groot ‘mijn’ invloed is geweest op Vincent. Achteraf gezien had ik veel meer kunnen doen! Reality check. Ik ben nu ouder en wijzer dan toen.

Vincent bedankt. Jij zorgde ervoor dat ik tijdens mijn studententijd een geweldige bijbaan kreeg. De P&O functionaris vertelde mij (nadat ik was aangenomen) dat als ik met ‘moeilijk opvoedbare tieners’ kan werken, ik eveneens kan omgaan met de studenten op die hogeschool. Door een maatje te zijn, werd mijn leven verrijkt. ♥ 

Aanbevolen post

Do not be afraid (Gedicht)

Dit gedicht heeft slechts een korte introductie nodig. Nog voor de feestdagen in 2013 viel mijn oog op de Bijbeltekst: “But the angel ...

Follow by Email

Magazine Faith

Manlief en ik over multiculti love in Faith

Copyright

Niets wat is gepubliceerd op de website of onder het domein van NEWS OF PEACE valt, mag worden verveelvoudigd, opgeslagen in een geautomatiseerd gegevensbestand en/ of openbaar gemaakt in enige vorm of op enige wijze, hetzij elektronisch, mechanisch, door fotokopieën, opnamen of op enige andere manier zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van NEWS OF PEACE. © Alle rechten voorbehouden. (2010 – 2016)