The ability to change; are you ready?

14:35


In a conversation someone said, rather in a funny way, that the Pope is pro change. And if the Pope is, God is. Probably it was a reference to subjects such as birth control, homosexuality or whatsoever. Spontaneously I said that I really don’t need the Pope to tell me if God is ready for change or not.

God, the Beginning and the End, the Alpha and Omega, is and always has been ready for change. He is ready for us to change. What kind of God would He be if He changes every year? Why do we expect God to change? To be honest I’m still figuring out what His thoughts are concerning some subjects. I can’t measure His mercy, love and grace. But one thing is certain, one thing remains… He is the same. He is still the only way, the only truth and the only path to experience life to the max.

Everything may change, but He’s still the same. I think that is my ‘end/beginning/turn of the year’ reflection. He is still the same in complex situations or in simple cases. He is still God in the high and low in your personal life. The question is: are you ready to change?

 
Lord, I am having a hard time to open my heart. I know that You are here, I know that You hear. I’m just longing for a miracle and waiting for it takes forever. Help me to experience a change of heart. A heart that is waiting for You and not for the realisation of my wish list.”

Exodus; Mozes en het drammerig kind

14:33

Al met al een echte bioscoopfilm



Ik weet dat dit een doorn in veel christenen hun ogen is. Toch voel ik me zo vrij om het zonder angst digitaal neer te pennen: de film Exodus vond ik best interessant. Tijdens het kijken van de film werd ik goed meegenomen in het verhaal en zoals velen ben ik zeer te spreken over de zogenaamde ‘special effects’. Exodus moet je daarom ook in 3D zien! De verhaallijn is vanzelfsprekend niet hetzelfde verhaal als in de Bijbel. Het is geen docu. Hier en daar vond ik de film wel iets te veel geromantiseerd. En dan heb ik het niet over de scène waarin Mozes en Zippora elkaar de liefde verklaren (wat ik overigens wel ‘errugh’ netjes vond voor een Hollywoord film). Mozes en Ramses worden steeds aan elkaar gespiegeld. Als broers, neven en later als twee leiders. De regisseur zoomt in op de band die ze met elkaar zouden moeten hebben, maar die er eigenlijk niet is.

(on)Juistheden

Ik heb mij tijdens het kijken van de film niet geërgerd aan de onjuistheden van de film. Achteraf ben ik wel gaan vergelijken wat de Bijbel laat zien en wat de regisseur (niet) heeft verfilmd. Het was een goede test; wat weet je als christen over het Bijbelboek Exodus? Ook in gesprekken met anderen (niet-christenen) merkte ik dat sommigen de onjuistheden als waar aannamen. Verschil moest er zijn en als echte Bijbelkenner (ahum) zou ik een lijst van zeer vrije interpretaties van de regisseur moeten kunnen opsommen. De verwijzing of voorspelling in de film naar Jezus klopt niet (de baby’s zouden vermoord worden net als in de tijd van koning Herodus, 2000 jaar later, omdat onder deze jongetjes de Redder zich zou bevinden). De ware reden van deze moord was dat de farao bang was dat het volk van de Israëlieten te groot zou worden. Je kunt dit overigens wel een interessante interpretatie vinden.

En zo werd het veranderen van water in bloed niet veroorzaakt door mega (veel) krokodillen, maar door de staf van Mozes. Hoe tranentrekkend de scene ook was waarin Mozes zegt dat hij naar zijn volk gaat en zijn familie moet achterlaten: die scene klopt ook niet. Het gezin gaat namelijk mee naar Egypte (ik zou Mozes wel hebben geadviseerd ze achter te laten). Er zijn nog meer scènes waarbij je na de film denkt: “klopt dit wel?” Het is niet verkeerd om de Bijbel open te slaan en het zelf na te lezen. Geloof me, het echte verhaal komt dan meer tot leven.

Afgezwakte dialogen

In een NRC recensie had ik gelezen dat God in de film als een wraakzuchtig kind wordt afgebeeld. Maar Mozes zegt in de film dat het een boodschapper is. In de Bijbel staat ook dat een engel in een brandende struik tot hem sprak. Af en toe kreeg ik wel het gevoel alsof Gods karakter door de engel heen werd afgebeeld als wraakzuchtig. Alsof de regisseur zich geen raad wist met welke rol God in dit verhaal zou moeten hebben. Bovendien had ik wat sterkere dialogen verwacht tussen Mozes en farao Ramses, nadat God Mozes de opdracht had gegeven om te spreken. Waarschijnlijk staat de geromantiseerde band die ik eerder beschreef deze kant van het verhaal in de weg. Aan het eind van de film staan Mozes en farao Ramses wederom tegenover elkaar. Dit, terwijl het Bijbelverhaal een veel krachtiger beeld schetst over de splitsing van het water.

Al met al een echte bioscoopfilm. Geen documentaire, wel echt spektakel. Ga het zien. Maar dan in 3D. Nu het nog kan.

EXODUS: GODS AND KINGS


Genre: Actie //Regisseur: Ridley Scott // Cast: Christian Bale // Joel Edgerton // John Turturro // Aaron Paul // Ben Mendelsohn // Sigourney Weaver // Ben Kingsley

Religie of geloof; de wortel van al het kwaad

14:29


De blog Charlie Hebdo ging te ver sloot ik af met de zin: ‘I still believe that faith, hope and love create peace. Eventually.’ Ik moest zo eindigen, omdat ik vaak om me heen hoor: “Naomi, ik weet dat je gelovig bent [m.a.w. voel je niet persoonlijk aangevallen] maar al het geweld in de wereld wordt veroorzaakt door religie of geloof.” Au…

Het klopt dat mensen door de eeuwen heen, bijvoorbeeld het christendom hebben gebruikt om hun eigen materiële of financiële behoeften te vervullen. Wij (zeker als je het geloof atheïsme aanhangt) staren continu naar deze egoïsten (the so called christians). Tegelijkertijd vergeten we dat het christelijk geloof an sich op maatschappelijk / sociaal gebied veel goeds heeft gebracht. Deze week werd ik geraakt door een zinnetje in het artikel Geef religie maar weer de schuld.

“De grootste massamoorden staan niet op naam van godsdiensten, maar zijn aangericht door koloniale machten en door politieke ideologieën als het nazisme en het zelfs expliciet atheïstische communisme.” Karen Armstrong, schrijfster van het boek In naam van God. Religie en geweld.

Hoewel ik me niet in alle ideeën van Karen Armstrong kan vinden, vraag ik me af in hoeverre je dít kunt betwisten. Jij mag het zeggen… *Geef religie maar weer de schuld door Hendrik Spiering. Het artikel is verschenen in het NRC Handelsblad van zaterdag 10 januari 2015 op pagina 19.


Charlie Hebdo ging te ver

14:27


Charlie Hebdo ging te ver’, zegt ze anoniem. Met haar rug naar de camera gericht (NOS 20.00 Journaal 08-01-2015). Ze droeg een hoofddoek, en toch klonk er een westerse, sterk geëmancipeerde vrouw die haar eigen mening aan de journalist verkondigde. Haar achtergrond ken ik niet. Ik hoop dat ze beseft dat ze op grond van haar vrijheid van meningsuiting haar oordeel kan vellen. Maar het enige wat echt meteen in me opkomt, is de trieste conclusie dat de moordenaren veel verder gingen. Zo ver dat ze zich zo ontzettend superieur voelden om mensen van het leven te beroven. Alsof het leven van een ander niets waard is.

Ik denk niet alleen aan Charlie Hebdo, maar ook aan anderen die het leven hebben gelaten als gevolg van ideologieën van anderen en eveneens aan mensen die dagelijks worden vervolgd omwille van hun eigen geloof. I still believe that faith, hope and love create peace. Eventually.

Aanbevolen post

Do not be afraid (Gedicht)

Dit gedicht heeft slechts een korte introductie nodig. Nog voor de feestdagen in 2013 viel mijn oog op de Bijbeltekst: “But the angel ...

Follow by Email

Magazine Faith

Manlief en ik over multiculti love in Faith

Copyright

Niets wat is gepubliceerd op de website of onder het domein van NEWS OF PEACE valt, mag worden verveelvoudigd, opgeslagen in een geautomatiseerd gegevensbestand en/ of openbaar gemaakt in enige vorm of op enige wijze, hetzij elektronisch, mechanisch, door fotokopieën, opnamen of op enige andere manier zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van NEWS OF PEACE. © Alle rechten voorbehouden. (2010 – 2016)