De levenden denken aan de doden…


Is 4 mei jou onopgemerkt voorbij gegaan? Mij wel. Dodenherdenking. Een nationale herdenkingsdag. En ik dacht er niet eens aan. Tenminste, pas om 8:00 uur ’s avonds. Ik stond op het station te wachten op de trein. Het bericht dat de NS een paar keer achter elkaar herhaalde, maakte mij bewust van deze dag. Twee minuten stilte. Ik zag een groepje ouderen (oud, gerimpeld en grijs haar) hun loopsnelheid drastisch verminderen. Ze stonden uiteindelijk stil. Bijna wezenloos. De jongeren leken voor het eerst in hun leven hun omgeving te observeren. Zelfs het slimme mobieltje moest voor twee minuten zijn mond houden. Alle treinen stonden twee minuten stil. Bewust. Het was dit keer gewenst. Iedereen had door dat het gepast was om stil te zijn. Wat waren dat twee lange minuten.

Euforie

Alleen een verliefd stel ging verder met hun ‘chit chat’, gelach en het zoenen. Alsof de wereld voor hen toch al stil stond. Het enige dynamische was hun l’amour, of in ieder geval het stofje dat hun hormonen op hol leek te slaan. Ik snap het best. Wie wil er nou aan de doden denken wanneer de liefde kan worden gevierd? En waarom juist nu? De collectiviteit van de geproduceerde stilte boeide deze twee individuen niet. Slecht nieuws. Uiteindelijk raken we allemaal geconfronteerd met de dood. Niet omdat we dat zo graag willen, maar omdat de dood geen medelijden met ons heeft.

Ga de smalle weg op

Wij levenden weten niet wat de eindbestemming van de doden is. Zo is het niet aan ons om zitplaatsen op ovens of woningen in het paradijs toe te wijzen aan deze categorie mensen. Waar de doden belanden, weet God alleen. Uiteraard weten ze het zelf ook wel. Zij hebben tenslotte dat, tijdens hun leven op aarde, eenmaal besloten. Ik geloof dat iedereen in dit leven een navigeersysteem moet kiezen. Ga de weg op die waarheid en leven biedt. Kies juist. De levenden kiezen. De doden kunnen dat niet. De dood is daarom ‘iets’ om nu bespreekbaar te maken. Maar het is in eerste instantie geen plezierig onderwerp. Na de laatste adem te hebben uitgeblazen, zegt het navigeersysteem: “u heeft uw bestemming bereikt.”

Slachtoffers

Dodenherdenking. De doden worden herdacht.  “Hoeveel mooie momenten konden wij nog samen beleven? Waarom is zijn leven zo abrupt geëindigd? Waar is een lang ziekbed goed voor? Waarom? Hoe kon het gebeuren?” Ik denk ook aan de mensen die nooit echt zichtbaar in ons leven zijn geweest. Alle miskramen en abortussen. Pijnlijk. Mensen die zelfmoord plegen. Wat een verdriet. Alsof alle doden ineens oorlogsslachtoffers zijn geworden. Neen, een dag is niet genoeg om allen die ons ontvallen zijn te gedenken. Ze voerden een strijd tegen de dood, maar hebben niet gewonnen. Dat geldt overigens niet voor iedereen. Sommigen van die oorlogslachtoffers hebben slechts één slag verloren. En die ene slag was zeker de dood. Maar ze hebben de eeuwige dood overwonnen, doordat zij het beste navigeersysteem hebben gekozen in dit leven.
“Voorwaar, voorwaar, Ik [Jezus] zeg u: Als iemand Mijn woord in acht genomen heeft, zal hij beslist de dood niet zien tot in eeuwigheid.
Johannes 8:51 (De Herziene Statenvertaling)” Lees ook 1 Korinthe 15
Heb je een vraag? Ik denk graag met je mee. Heb je een opmerking? Voel je vrij om die te plaatsen.

NB Dodenherdenking is geen Bijbels aangelegenheid. Ik stond echter stil bij het idee dat we als land de doden herdenken, om juiste redenen, maar vergeten na te denken over onze eigen dood.

Aanbevolen post

Do not be afraid (Gedicht)

Dit gedicht heeft slechts een korte introductie nodig. Nog voor de feestdagen in 2013 viel mijn oog op de Bijbeltekst: “But the angel ...

Follow by Email

Magazine Faith

Manlief en ik over multiculti love in Faith

Copyright

Niets wat is gepubliceerd op de website of onder het domein van NEWS OF PEACE valt, mag worden verveelvoudigd, opgeslagen in een geautomatiseerd gegevensbestand en/ of openbaar gemaakt in enige vorm of op enige wijze, hetzij elektronisch, mechanisch, door fotokopieën, opnamen of op enige andere manier zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van NEWS OF PEACE. © Alle rechten voorbehouden. (2010 – 2016)